Czy zimą zdarza Ci się wpadać w obniżone samopoczucie, chandrę i osłabioną odporność? W tym tekście przyjrzymy się temu, skąd bierze się ten stan i co możesz zrobić by przestać cierpieć zimą.
Bo zima wcale nie chce Cię osłabiać, ona zaprasza Cię do odnalezienia łączności z energią witalną.
Odnajdź stabilne źródło witalności oraz spokój w swoim wnętrzu.
Ostatnie odczyty, które dla was wykonuję, układają się w spójną całość doświadczeń kolektywnych. Motyw przewodni procesów, w których jesteśmy, kieruje nas w stronę pojęcia energii życia.
Pulsująca w Twoim ciele żywotność, ciepło, witalność – energia życia.
Czy masz jej świadomość?
Czy widzisz ją, czujesz ją i słyszysz?
Czy pozwalasz sobie zatracić się w jej rytmie bez kontroli?
Martwota, a zdrowe poczucie witalności
Nie czując łączności z własną żywotnością, człowiek ląduje w świecie martwoty. Wbrew pozorom zimowy czas jest momentem w cyklu rocznym, który świetnie może stymulować energię życia oraz naturalnie chronić przed martwotą.
Pozorne zewnętrzne obumieranie zabiera nas w świadomość tego, czym jest zdrowe wewnętrzne ciepło, witalność.
Drzewo mimo, że zrzuca liście, nadal pulsuje wewnątrz. Rośliny chowają się w glebie, zwierzęta mają różne strategie na podtrzymanie życia.
Natura nie obumiera, ona nurkuje wgłąb.
A Ty? Łączysz się z cyklicznością czy raczej stawiasz jej opór?
Gdy na zewnątrz jest ciemno i zimno, jedynym miejscem, gdzie można odnaleźć witalność, komfort, błogość i poczucie żywotności, jest własne wnętrze.
Zimowym komfortem oraz zdrowotnością duszy i ciała jesteś Ty sam/a, Twoja własna esencja.
Na słońcu już nie sposób polegać, więc albo wpadasz trudy obcowania z ciemnością i chłodem, albo wybierasz trwałą łączność z wewnętrznym, nieskończonym i błogim światłem energii życia.
Jeśli o tej porze roku wpadasz w obniżony nastrój, mocniej dotykają Cię negatywne informacje, trudno przyjmować Ci świat, takim jaki jest. Jeśli czujesz osłabienie, przeziębiasz się, jest Ci źle, niewygodnie i przykro, to znaczy, że gdzieś w Twoim polu łączność z energią życia jest w rozstroju.
Negatywne oddziaływanie zewnętrznych okoliczności na nasz stan w zimowej aurze, ukazuje nam bardzo precyzyjne informacje o tym: co należy uzdrowić i doprowadzić do równowagi wewnętrznie - aby potrafić w neutralności oraz poczuciu stabilnego wewnętrznego ciepła radzić sobie z codziennością.
Nowe spojrzenie na normę
To nie jest normalne, że zima Cię dobija, że chorujesz i czujesz się gorzej. Obniżony nastrój i odporność nie są efektami braku słońca. To efekty osłabienia energetyki i rozstrojenia naturalnej, zdrowej, pełnej mocy witalności.
Normalny jest zimą odpoczynek, większa ilość snu, spowolnienie, mniejsza ochota na aktywność, wyciszenie i większa potrzeba bycia w sobie.
Zdrowy wewnętrzny dom można porównać do tego bajkowego zimowego, ośnieżonego, cieplutkiego domku z kominkiem w naszych marzeniach. Jest tam rozkosznie i komfortowo – pełno jest spokojnego, zasilającego i błogiego wytchnienia. Ah, a gdyby tak właśnie przezimować?
Zanim urzeczywistnisz swój błogi stan, trzeba sprawdzić w jakim stanie jest aktualnie Twój wewnętrzny dom:
Gdy jako właściciel domu nie masz wstawionego okna na zimę, rury zamarzają, tu wieje, wszystko się rozłazi, a tam coś odpada – nici z grzania. W środku jest nieprzyjemnie, a Ty zapewne wpadasz w stan skostnienia, melancholii, oziębłości, szorstkości i obniżonej odporności.
Gdy z kolei wszystko w wewnętrznym domu jest zbyt szczelne, nieprzepuszczalne, ściśnięte i zaduszne – powietrze w środku Ci stoi i kiśnie, wprawiając Cię w stan letargu, żalu, w wybuchy złości, ogromnie męczącą nadaktywność i nadmiar napięcia. Zbyt gorące wnętrze w kontakcie z zewnętrznym chłodem sobie nie poradzi, no i mamy w efekcie również obniżoną odporność.
Energia życia jest akurat, neutralna
Kluczem do utrzymania właściwej, komfortowej i naturalnie odpornej aury w swoim wewnętrznym domu jest stabilna łączność z pulsującą żywotnością, energią źródła życia i mocy – z esencją, która odżywia nas, zasila naturalnym, neutralnym, stabilnym ciepłem i umacnia naszą odporność energetyczną.
Wszystko w naszej energii jest wtedy na miejscu, nic się nie rozłazi i nic się nie zatyka. Możemy zachować odpowiednią szczelność utrzymującą temperaturę oraz komfort, mając jednocześnie przepływ, świeżość i umiejętność przyjęcia chłodu do serca bez poczucia, że nas to osłabia. Oto definicja odporności energetycznej ;)
Energia życia ma temperaturę idealną – akuratną. Nie jest za ciepła ani za zimna. Gdy wewnętrznie emanujemy energią życia, gdy nasza energetyka funkcjonuje na jej fundamencie, jesteśmy w stanie homeostazy, nasz domek przypomina właśnie ten wymarzony baśniowy zimowy raj.
Emocjonalność w soczewce temperatury
Gdy wewnętrznie panuje stabilna, zrównoważona aura to i nasze stany emocjonalno-duchowe są akurat: nie wyginają się za bardzo w gorączkowość, nadpobudliwość czy przesadną gniewność, ale też nie opadają w dół ku depresji, permanentnym smutkom i załamaniom.
Energia życia dotyka całości naszego istnienia. To, co fizyczne, jest uwidocznioną energetyką, a cała magia toczy się w wewnętrznych stanach - w naszej głębi.
Odporność psychofizyczna na zimę oraz dobre zdrowie i samopoczucie w tym czasie - to efekty możliwe do uzyskania, gdy witalność energetyczna wzrasta poprzez podłączenie do źródłowego zasilania.
Będąc w idealnej wewnętrznej aurze energii życia, możemy swobodnie przeżywać lato życia i zimę życia – bez popadania w skrajności oraz z zachowaniem rezonansu z cyklicznością natury.
Utknięcie...
Wybicie z wewnętrznej równowagi może zamienić się w długotrwałą zimę życia - można tkwić w chłodzie nawet w kalendarzowym lecie, zupełnie nie czując wtedy chęci do istnienia. A skrajnie upalne lato może towarzyszyć nam i w zimie kalendarzowej, gdy ktoś jest wybuchowym, nadaktywnym człowiekiem, nie potrafiącym się wyciszyć.
Czy zauważasz, że gdzieś Cię bardziej wychyla?
Temperamenty - temperatury
Gdy wewnętrznie jesteśmy rozstrojeni, gdy funkcjonujemy w zaburzonym wzorcu poboru i dyspozycji energią życia, mamy spore wyzwanie z przeżywaniem „chłodnych” emocji i stanów: smutku, samotności, spowolnienia, wytchnienia, bezruchu, kontemplacji, zadumania, ciszy i innych.
Te wszystkie stany są normalną częścią doświadczenia żywego człowieka i mają swoją istotną funkcję. Natomiast gdy wewnętrznie brak nam równowagi i połączenia z akuratną temperaturą życiodajnej energii źródła, wtedy interpretujemy i przeżywamy wszystko, co „chłodne”, jako negatywne, osłabiające i trudne w przeżywaniu.
Albo nie chcemy tego, czujemy lęk gdy się pojawiają, albo taplamy się w tym bez opamiętania.
Dwa kontrastowe wzorce, jeden efekt: odrzucenie możliwości czerpania ogromnych korzyści z cykliczności życia oraz z darów, jakimi są uczucia, emocje i stany duchowe w swej esencji, nawet jeśli są chłodne.
A zaczerpnąć korzyści można ze wszystkiego co dostępne jest tutaj na ziemi w katalogu doświadczeń. Wielka szkoda zaprzepaszczać te szanse.
Zima może stać się dla Ciebie okazją do aktywacji, pobudzania i utrzymywania wewnętrznej żywotności – pulsującej nieskończoności energii o stabilnej temperaturze, która nigdy nie gaśnie niezależnie od aury panującej na zewnątrz i daje uczucie spełnienia.
Lekcja skrajności
Skrajne wewnętrzne zimno lub gorąco utrzymywane zbyt długo wprawiają ciało w drganie i permanentne obkurczanie, czyli w ruch zaciśnięcia i pomniejszenia energii. Lęk, panika, smutek, melancholia, złość, agresja czy wybuchowość również permanentnie obkurczają ciało, jeśli są zbyt długo utrzymywane, nawykowe, niezintegrowane lub wypierane (czyli wykazują jakość skrajności).
Skrajne stany emocjonalne “wchodzą w krew” i stają się strukturą podosobowości cienia, działając na naszą niekorzyść. Emocje są całkowicie okej, jednak jeśli identyfikujemy się z nimi i trwale je powielamy, doprowadzając do permanentnej nierównowagi - szkodzimy sobie.
Gdy to obkurczanie związane z emocjami i stanami pomniejszającymi naszą energię jest utrzymywane permanentnie w strukturze podosobowości, to tak, jakby w Twojej energetyce trwała nieustannie tylko jedna pora roku. Ała.
Sztuka życia w dobrostanie polega na cyklicznym pulsowaniu.
Bez cykliczności, bez ruchu do środka oraz na zewnątrz, bez zdrowej zmienności wolnej od skrajnego wychylenia – pojawia się uczucie zablokowania, utknięcia, dysharmonii oraz tkwienia w powtarzalności negatywnych schematów życiowych.
Interpretujemy wtedy świat, wydarzenia codzienne oraz mniej codzienne, jako coś co nas wywala nieustannie z poczucia upragnionego zrównoważenia psychofizycznego.
Czujemy się odzierani komfortu życiowego, naturalnej ochrony i stabilności.
Świat może nami miotać na prawo i lewo dopóki nie postanowimy zwrócić się do sedna i nie zrobimy gruntownego remontu naszego wewnęrznego domu.
A może by tak uwolnić sytuacje zewnętrzne od winy? To nie one tworzą Twój brak równowagi.
To wewnętrzny brak równowagi sprawia, że to co na zewnątrz jedynie daje Ci znać, że w środku coś się zawiesiło, że utrwaliłeś/aś nieprawidłowy wzorzec. Albo panuje zbyt chłodna aura albo zbyt gorąca, u niektórych nawet w różnych miejscach w polu energetycznym może być skrajnie gorąco i skrajnie mroźno jednocześnie.
Spełniona matryca jest tam gdzie puls życia.
Zdrowy przepływ stanów emocjonalnych i duchowych jest konieczny do zdrowego funkcjonowania naszej istoty w jej pełni. Konieczne jest byś nauczył/a się dysponować energią życia. Tylko wtedy możesz pielęgnować i korzystać z energii: ekspansji, wolności, obfitości, kompletności, sensu i mocy kreacji oraz innych w których to Twoja dusza może doświadczać najwyższych wariantów rzeczywistości - spełnionej matrycy istnienia.
Życiodajny puls esencji
Potrzeba nam zarówno rozkurczu (ruchu na zewnątrz), jak i skurczu (ruchu do środka). Istotnym jest by dbać płynność naturalnego pulsu życia.
Ciało to pięknie pokazuje: rozkurcz płuc następuje, gdy bierzesz wdech, a skurcz, gdy robisz wydech. Skurcz przepony następuje gdy robisz wdech, rozkurcz gdy wydech. W jednym procesie oddychania przeplatają się odwrotne pulsujące skurcze i rozkurcze istnienia.
W emocjach ten puls przejawia się tak: rozkurcz – radość, skurcz – smutek; rozkurcz – gniew, skurcz – spokój itd. Można jednocześnie przeżywać gniew i smutek. Zachwyt i spokój. Radość i zadumanie.
Jesteśmy wielopoziomowi, a nie zerojedynkowi ;)
Co z tą zimą?
Jeśli zima jest dla Ciebie trudnym wyzwaniem, zajrzyj przede wszystkim w swoją wewnętrzną płynność stanów emocjonalno-duchowych oraz w pojęcie energii życia.
Pozwól sobie odkryć utknięte, nie przeżyte doświadczenia oraz przepracuj wzorce, które sprawiają, że chłód powoduje u Ciebie nieprzyjemności, choroby fizyczne czy obniżone samopoczucie.
U podstawy tych wzorców zawsze będzie jedna prosta rzecz: odłączenie od zdrowego przepływu energii życia i źródła istnienia, manifestujące się w różnorodny sposób poprzez rozmaite przekonania, wzorce i schematy.
Zrównoważona energetyka
Odpowiedzią na dysharmonię wewnętrznej oraz zewnętrznej cykliczności jest przełączenie energetyki na zdrowe, zrównoważone, akuratne ciepełko i na zasilanie esencją.
Przełącz się na stany duchowe ciepłe i rozgrzewające, jednak bez przesady (takie, które nie parzą i nie wychładzają). To miłość, życzliwość, wdzięczność, serdeczność, radość, wolność, sprawczość, pełnowartościowość, harmonia, obfitość, błogość, rozkosz, stabilność i inne wspaniałe energie równoważące naszą energetykę swoją neutralną, przyjemną temperaturą.
Organizm napełniony takimi energiami rozkwita i jest w pełni swej mocy nawet w zimie, nawet gdy dookoła panuje mróz.
Masz tę moc
Tybetańscy praktykanci medytacji mającej na celu pobudzanie energii życiowej poznali moc ciepła: potrafili przy minus 20 stopniach medytować bez ubrania, roztapiając swoją energią śnieg i susząc narzucane na nich mokre prześcieradła. Domniemam, że ich systemy energetyczne były przez takie praktyki mocno przegrzane i rozchwiane, natomiast przytaczam ten przykład, aby pokazać Ci, jaka niesamowitość drzemie w naszej energii życia!
To oczywiście nie znaczy, że teraz trzeba zacząć robić to, co ci mnisi – bo w ten sposób cała nasza energia skupiona byłaby tylko i wyłącznie na dożywotniej praktyce tej techniki. A podejrzewam, że każdy z nas tutaj ma inne pragnienia, marzenia i cele niż siedzenie na mrozie przy minus 20 stopniach ;)
Natomiast Ty i ja możemy zacząć korzystać z tej samej energii stwórczej, która rozgrzewa i podsyca cały wszechświat ku kreacji jej upragnionej rzeczywistości. Mamy do niej dostęp – pulsuje w nas ciepła, odżywcza, kompletna krew stwórcy wszystkiego, co jest.
Jesteśmy stwórcami z dostępem do energii życia i możemy nadać jej odpowiedni kierunek wedle pragnień duszy. Mamy tę moc.
W tym zimowym czasie odpal swój wewnętrzny kominek i ogrzewaj się stabilnym, wewnętrznym, komfortowym, pełnym miłości, spełnienia i zaufania ciepełkiem łączności ze źródłem życia i mocy.
Sprawdź jak to jest z tego miejsca przyjmować świat w jego aktualnej formie.
Niechaj Twój wewnętrzny dom będzie samoogrzewającą się, zdrowo przepuszczalną i oddychającą życiem membraną, która:
wzmacnia to, co Ci służy, i dezaktywuje to, co przestało Ci służyć,
przepuszcza to, co życiodajne, i rozpuszcza to, co skostniałe oraz bezduszne,
wchłania to, co odżywcze, i wydala to, co toksyczne,
samoreguluje swoją temperaturę, dając Ci dostęp do całej palety zdrowych, zasilających stanów oraz emocji i chroniąc Cię przed skostnieniem oraz przegrzaniem.
Niechaj przejawiasz się w pełni swej życiodajnej mocy – tak jak zostałeś/aś stworzony/a u prapoczątków istnienia!
Jak by to było skorzystać z darów zimowego czasu dla najwyższego dobra?
Zadbaj o swoją energię na zimę i odkryj własne wzorce osłabiające Twoją odporność psychofizyczną, zapisz się na konsultację jasnowidzącą i dowiedz się gdzie przecieka Twoja energia życiowa. A jeśli czujesz, że potrzebujesz głębokiej regeneracji i wzmocnienia energii życia, zachęcam do skorzystania z zabiegu oczyszczającego i synchronizującego ze źródłem.